Woensdag 19 September 2007 at 1:56 pm
Het had de kroon op Ruperts carriére als vernieuwend schrijver moeten zijn: Een boek waarin geen van de woorden ooit in een ander boek ter wereld gebruikt is. Voor Rupert zelf de pure definitie van originaliteit. De kritieken waren echter niet van de lucht:
'Bamboebladerenzebrabed een onleesbaar gedrocht', opende één van de critici zijn relaas. De zelf mislukte schrijver continueerde met uitspraken als 'enkele woorden zijn al eerder gezien in Het verdriet van België' en 'bovendien was er niets origineels aan de verhaallijn'.
Maandag 17 September 2007 at 12:47 pm
Steriel. Vier witte muren, een witte vloer en een wit plafond. Het is dat het woord ‘leegte’ met ‘ruimte’ valt te verwarren, anders zou het prima als beschrijving volstaan. Maar het is hier alles behalve ruim, het is alleen maar erg leeg, een hoekje in mijn hoofd dat nodig aan inrichting toe is. Ik sleep een leren bank naar binnen en schuif deze tegen één van de witte muren aan. Een klein houten salontafeltje zet ik precies zó neer dat wanneer je in het midden van de bank plaats zou nemen je blik niet om het salontafeltje heen zou kunnen. De rest van de kamer is nog leeg, dus veel keus zou je trouwens niet hebben.
(meer)
Maandag 03 September 2007 at 4:02 pm
Henk, op het prikbord hangt een briefje. Of je je voorhuid wil inleveren...
Mijn voorruit ?
(meer)
